عاشق حضرت استاد محمد رضا شجريان

آوای نــــــــــــــی در نـــــــــــــــــــــــوا

گزارش اختصاصی آوای دل از آخرین شب برگزاری کنسرت مشترک درویشی و علیزاده

http://avayedel.ir/files/images/Concert/alizadeh_darvishi/avayedel_alizade_konsert5.jpg

شاید بتوان یک از دلایلی را که مردم با کلیدر ارتباط مناسب و آن طور که باید و شاید را برقرار نکردند یکنواختی صدادهی و نوایی بود که از دل ارکستر استخراج می شد تم اصلی قطعه و تنوع و بازی با اصوات در کلیـــدر دارای یکسانی خاصی بود . اگر راحت تر بخواهم بگویم شنیدن کلیـــدر برای مخاطب خستگی ذهنی عجیبی را به همراه داشت . نخواندن کتاب دولت آبادی هم می توانست یکی از دلایلی باشد که ارتباطی بسیار سخت و دشوار با مخاطب برقرار کردو همه می دانیم که این اثر اقتباسی است از یک رمان. شاید بهتر بود زمان تحویل بلیت ها به جای آن همه فرم اشتراک مجله چند نسخه ای از کلیدر دولت آبادی (اگر چه قیمتش تا حدود زیادی بالاست و به اندازه بلیت همکف کنسرت بود ) را برای فروش قرار میدادند ،تا شاید اثر بخشی فراوان تری داسته باشد.کلیدر در 8 قسمت آماده شده بود و ارکستر اکراین با هماهنگی و انسجام خاصی آن را اجرا نمود در میان اجرا با نظر انداختن به جمعیت حاضر در سالن میشد حدس زد که درصد بیشتر افراد ارتباط خوبی با آن برقرار نکرده اند و حال و هوای دگری دارند.از این منظر هم میتوان به اوضاع نگاه کرد که شاید به دلیل کم برگزار شدن برنامه ارکسترال در ایران و آشنایی کمتر گوش ها با این نوع موسیقی و ساز بندی و صدا دهی ، مردم هنر دوست ما ترجیح می دهند که تکنوازی های بی بدیلی چون علیزاده را ببینند تا این که از منسجم بودن و قدرت ارکستر و اجرای جمعی گسترده لذت ببرند. پس از خاتمه هشت قسمتی کلیدر و به در خواست مسئولین کنسرت که قبل از شروع برنامه تقاضا داشتند تشویق ها پس از پایان تمامی قسمت ها باشد با تشویق حضار محمد رضا درویشی به روی سن آمد و متقابلا از حضار تشکر کرد و اینک زمان تنفس بیست دقیقه ای است و هم چون دیگر اجرا ها بیش از هر جا بوفه و فضای باز خارج از سالن مملو از جمعیت است . قسمت دوم با قطعه (شیشه رنگی) از هوشیار خیام آغاز شد . ارکستر ولاد میر سیرنکو هم چنان همراهی میکند . به نظر میرسد اضافه شدن صدایی جدید پس از قسمت اول (هشت پارت کسل کننده ی کلیدر) تنوعی را در اجرای این ارکستر نمایان سازد .
پس از شیشه رنگی ، عصیان که ساخته و تنظیم استاد علیزاده است با تکنوازی پیانوی خیام اجرا شد. صدای دلنشین پیانو اندکی شور از دست رفته مخاطبان را باز گرداند و همه را برای شنیدن نی نوای علیزاده آماده می کرد .زمانی که پاشا هنجنی با نی ای را که قرار بود در دستگاه نوا زده شود روی سن آمد هیجان عجیبی در حضار به وجود آمد و همه گوش ها عطش شنیدن نی نوا را در خود پرورانده بودند. قطعه ای که شاید یگانه انگیزه ی افرادی بوده که به این کنسرت بیایند. نی نوا با دنیایی از حس نوستالژیک نهفته ی درونش احساسات هر مخاطبی را به عالی ترین شکل ممکن در دست خودش رشد می دهد . نی نوا که ناریخ انقضایی برای آن تعریف نشده و غم با آن تعریف می شود و حس اندوه و ضجه و ناله در تفکر به نغمه های بر خاسته از این قطعه تفسیر میابد. نی ای که هم چون پتکی بزرگ و سنگین بر تمام وجود هر مخاطب با تامل و با شناختی نسبت به موسیقی اصیل و موسیقی حسین علیزاده می کوبد . با حرکات دست ولادمیر ارکستر شروع به نواختن میکند. حس غریبی تمام فضای سالن را فرا گرفت و زمانی که نفس گرم هنجنی در نی دمیده شد آوایی از سر درد، ظلمت ، تیرگی به فغان بر خاست و دنیایی از تصورات را در ذهن مردم ساخت. نی نوا همانند کلیدر در بخش هایی به نام های درآمد ، نغمه ، جامه دران ، نهفت – فرود و رقص سماع اجرا شد . تشویق حضار پس از پایان اجرای پاشا هنجنی بیشتر از اینکه تمجید از هنجنی باشد دعوتی بود از بزرگمرد آهنگسازی ایران.

گزارش کامل را به همراه عکس ها در آوای دل ببینید .

::: |+| نوشته شده توسط جواد در جمعه سیزدهم دی 1387 و ساعت 11:45 :::